Lokalizacja: North Sheen Cemetery, Lower Richmond Road, TW9 4LL, Wielka Brytania

Sektor: DG Nr Grobu: 83

Stanisław Okoniewski (1886-1966)

Urodzony 16 sierpnia 1886 roku w Radomiu. Członek Organizacji Bojowej PPS. W 1905 roku współorganizował strajk szkolny w Radomiu. W Lublinie organizator Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego, jednocześnie służył w armii carskiej. W latach 1908–1913 studiował na wydziale prawa uniwersytetu w Kazaniu, następnie odbywał aplikację adwokacką w Radomiu. Podczas I wojny światowej został z rezerwy powołany do armii rosyjskiej, podjął jednocześnie studia na Wojskowej Akademii Prawniczej w Piotrogrodzie. W sierpniu 1918 przeszedł do pracy w sądownictwie powszechnym, został zastępcą sędziego śledczego w Warszawie.

W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony do korpusu oficerów sądowych, w randze kapitana. Był sędzią śledczym w Sądzie Wojskowym Okręgu Generalnego „Warszawa” w Warszawie, sędzią śledczym ds. specjalnej wagi, referentem kolejno Departamentu Sprawiedliwości Ministerstwa Spraw Wojskowych i Najwyższego Sądu Wojskowego. Od 1922 roku pełnił służbę w Wojskowej Kontroli Generalnej. W 1924 roku został mianowany podpułkownikiem. W 1928 roku pełnił obowiązki szefa Grupy VIII Korpusu Kontrolerów. W 1930 roku został mianowany zastępcą szefa Korpusu Kontrolerów.

W 1931 roku został przeniesiony w stan nieczynny i rozpoczął pracę w Najwyższej Izbie Kontroli początkowo, jako naczelnik Wydziału Personalnego, a następnie (1932) wiceprezes. Z dniem 30 kwietnia 1932 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem z korpusu oficerów kontrolerów do korpusu oficerów audytorów. Po wybuchu wojny wraz z władzami polskimi znalazł się w Rumunii; na emigracji kontynuował pracę w NIK, ale jako niepopularny urzędnik, uważany za człowieka sanacji został zdegradowany do stanowiska referenta. Po ewakuacji władz emigracyjnych do Wielkiej Brytanii pozostawał jeszcze dwa lata we Francji, dopiero latem 1942 znalazł się w Londynie; wkrótce mianowany członkiem Kolegium NIK. W 1949 roku został wyznaczony na stanowisko kierownika NIK, a od 1950 roku prezesa.

Zmarł 21 listopada 1966 roku w Londynie.

Lokalizacja grobu:

Przygotował Jakub Skrzypkowiak