Lokalizacja: Stary Cmentarz Rzymskokatolicki w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Cmentarna 10/12
Kwatera 65 rząd III grób 7 (plan nr 59)
Edward Dobruś (1887–1969), polski nauczyciel i działacz socjalistyczny. Urodził się 16.09.1887 roku w Krakowie, gdzie ukończył seminarium nauczycielskie. Pracę pedagogiczną w szkołach powszechnych rozpoczął w powiatach wadowickim, dąbrowskim i piotrkowskim. Od 1907 roku należał do Związku Nauczycielstwa Polskiego. W latach 1915–1918 przebywał w Rosji jako jeniec wojenny. Swoją działalność polityczną związał z Polską Partią Socjalistyczną, pierwsze kontakty z ruchem robotniczym nawiązał w 1903 roku, a oficjalnym członkiem PPS został w 1923 roku. W latach 1937–1939 pełnił funkcję przewodniczącego Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS. Angażował się także w pracę Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego oraz Czerwonego Harcerstwa. Był redaktorem „Robotnika Piotrkowskiego”. W 1925 roku wszedł w skład Rady Miejskiej w Piotrkowie Trybunalskim. Podczas II wojny światowej i okupacji hitlerowskiej ukrywał się pod przybranym nazwiskiem. Po wojnie powrócił do działalności publicznej w Piotrkowie Trybunalskim, zostając w 1946 roku członkiem Miejskiej Rady Narodowej. W latach 1947–1952 sprawował mandat poselski na Sejm Ustawodawczy. W późniejszym okresie wycofał się z aktywnego życia politycznego
Helena Dobruś (1887-1969), nauczycielka.
Materiały dotyczące grobu, w tym dokumentację zdjęciową, nadesłał historyk Daniel Warzocha. Wpis przygotował Dariusz Bondar.
Na podstawie: Parlamentarzyści – Pełny widok rekordu, Stary Rzymsko-Katolicki Cmentarz w Piotrkowie Trybunalskim (1993 r.)
Czerwony Goździk 