Lokalizacja: Cmentarz Wojskowy na Powązkach, ul. Powązkowska 43/45, Warszawa
Kwatera: B20, Rząd: 4, Grób: 11

Jerzy Mycke (1907-1972) ps. „Jakub”, „Wozak”. Podporucznik WP, ślusarz mechanik, współpracownik KON.

Urodził się 25 lipca 1907 w Piotrkowie, syn Feliksa i Marii. W 1917 sprawował funkcję łącznika między legionistami, ukrywającymi się po kryzysie przysięgowym, a ich rodzinami. Od 1918 należał do III Drużyny Harcerskiej przy Gimnazjum ks. Janowskiego.

W latach 1924-28 uczęszczał do Wieczorowej Szkoły Metalowej. Równocześnie pracował w Fabryce Metali i Odlewni Żelaza w Piotrkowie. Działał w harcerstwie. W 1928 należał do założycieli Gromady Męskiej im. Stefana Okrzei Czerwonego Harcerstwa PPS oraz OMTUR. W 1929 został członkiem I Rady Hufca Czerwonego Harcerstwa w Piotrkowie. W 1928 powołano go do służby wojskowej, z której został zwolniony po kilku tygodniach z powodów zdrowotnych. Od 1928 do 1929 był zatrudniony w Zakładach Mechanicznych Magistratu m. Piotrkowa, następnie krótko Banku Rolnym w Brześciu.

Od 1929 do 1939 był pracownikiem cywilnym taborów Dowództwa Okręgu Korpusu IX Brześć. W latach 1929-34 uczęszczał do Gimnazjum Wieczorowego przy Związku Nauczycieli Szkół Średnich w Brześciu, w którym ukończył sześć klas. Od 1930 był instruktorem Przysposobienia Wojskowego. W drugiej połowie lat 30. sprawował funkcję prezesa Stowarzyszenia Pracowników Administracji Wojskowej DOK IX w Brześciu oraz sekretarza Zarządu Okręgu Polskiego Koła Przyjaciół Związku Legionistów Puławskich.

We wrześniu 1939 ewakuowany z twierdzy brzeskiej. Przez pewien czas pozostawał na terenie okupacji sowieckiej jako łącznik grupy konspiracyjnej działającej w rejonie Brześcia i Terespola. Od 1940 w Warszawie.

Od 1941 współpracował z grupą „Myśli Państwowej”, a następnie z KON. Brał udział w założeniu tajnej drukarni. Pracował w obsłudze drukarni przy ul. Ogrodowej, Targowej, Grzybowskiej, zaopatrywał je w niezbędne materiały, odbierał również prasę i rozwoził ją na punkty rozdzielcze.

Był członkiem ZWZ-AK. Wybuch Powstania Warszawskiego zastał go na Pradze. Zgłosił się do oddziału, w którym otrzymał stopień podporucznika, jednak już następnego dnia, przeszedł do konspiracji. Pracował w Monopolu Spirytusowym, a później jako sanitariusz i robotnik w Szpitalu Przemienienia Pańskiego. W sierpniu i wrześniu 1944 kolportował „Dziennik Radiowy”, wydawany przez jedną z praskich komórek AK. Od lutego 1945 był pomocnikiem kowala.

W 1945 współorganizował drukarnię Delegatury Sił Zbrojnych na Kraj. Przypuszczalnie brał również udział w kolportażu prasy DSZ. Wraz z całym kierownictwem drukarni ujawnił się w wyniku tzw. akcji „Radosława”. Od 1950 sprawował funkcję głównego mechanika w Spółdzielni Pracy Garbarsko-Kuśnierskiej. 1964 przeszedł na rentę.

Zmarł 3 października 1972 w Warszawie.

Lokalizacja:

Źródło:
Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939–1947, Marek Gałęzowski, 2005, Warszawa

Przygotował Jakub Skrzypkowiak