Zbigniew Brodzki

Lokalizacja: Cmentarz Stare Powązki, Ul. Powązkowska 14, 01-797 Warszawa

Kwatera 173, rząd 5, miejsce 10/11

Brodzki Zbigniew (1877–1911) Literat, działacz socjalistyczny i niepodległościowy. Urodził się 27.08.1877 roku w Warszawie syn Bolesława i Tekli z Brochockich. Studia prawnicze rozpoczął na Uniwersytecie Warszawskim, jednak zaangażowanie w działalność polityczną przerwało jego naukę i zmusiło do wyjazdu z kraju. Edukację kontynuował m.in. w Berlinie i Paryżu. W kwietniu 1903 roku w Paryżu wstąpił do Organizacji Bojowej PPS. Po powrocie do kraju aktywnie włączył się w prace partii. W listopadzie 1906 roku został aresztowany podczas warszawskiej konferencji nauczycieli (członków PPS) i karnie wydalony z Królestwa Polskiego. Osiadł w Krakowie, gdzie współpracował z redakcją „Trybuny” organu prasowego PPS-Frakcji Rewolucyjnej. Do Królestwa Polskiego wrócił w 1908 roku. Został wówczas ponownie aresztowany na skutek donosu, jednak z braku dowodów wyszedł na wolność. Pozostawał celem nieustannych represji ze strony władz carskich za przynależność do PPS-FR. Zmarł 11.06.1911 roku w Warszawie. Mąż Stefani Brodzkiej z d. Strasburger. Autor m.in. „O naszej młodzieży słów kilka”, „Poezja smutku”, „Chwile”.

Źródła: Grażyna Borkowska „Zbigniew Brodzki” , Słownik Biograficzny Działaczy Polskiego Ruchy Robotniczego, cmentarze.um.warszawa.pl/pomnik.aspx?pom_id=5219