Grób Wacława Brunera na cmentarzu Brompton w Londynie
Lokalizacja :
Nr. grobu: J200726
Wacław Karol Bruner (1898-1957) ps. ‘Mateusz Morski’, ‘Montwiłł’
Brak zdjęcia biogramowego.
Urodzony 25 lipca 1898 roku w Warszawie. Syn Jana. W czasie nauki w gimnazjum został członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. Ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. W czasie studiów członek Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej „Filarecja”. Jeden z założycieli Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. W listopadzie 1918 roku uczestniczył w walkach o Lwów. W 1920 roku walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, służąc w Pułku Obrony Warszawy zorganizowanym przez PSS. Rok później wziął udział w akcji plebiscytowej na Górnym Śląsku, a następnie w III powstaniu śląskim, gdzie prowadził akcje dywersyjne w grupie ‘Wawelberga’ [1].
W okresie międzywojennym był pracownikiem Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej i jednym z autorów ustawy scaleniowej ubezpieczeń społecznych. W 1923 roku wybrany na sekretarza generalnego Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Był również członkiem warszawskiej loży masońskiej ‘Kopernik’ [2].
Po wybuchu drugiej wojny światowej ewakuowany do Lwowa, gdzie zostaje aresztowany przez NKWD i wywieziony za Ural do pracy przy wyrębie drzewa. W efekcie układu Sikorski-Majski uwolniony, zostaje kierownikiem wydziału opieki społecznej Ambasady Polskiej w Kujbyszewie. W 1942 roku, po odmowie współpracy z NKWD [3] zostaje zmuszony do wyjazdu do Londynu, gdzie obejmuje funkcję sekretarza generalnego Ministerstwa Pracy i Opieki Społecznej, a następnie kierownika biura Funduszu Pomocy Polakom. Był wiceprzewodniczącym Komitetu Głównego PPS w Wielkiej Brytanii oraz przewodniczącym Zarządu Głównego Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego na emigracji. Pełnił funkcję wiceprezesa Towarzystwa Przyjaciół Dzieci i Młodzieży. Zmarł 12 kwietnia 1957 roku w Londynie.
[1] http://lewicowo.pl/niepodleglosciowe-tradycje-socjalizmu-polskiego/
[2] Skład osobowy wolnomularstwa polskiego II Rzeczypospolitej (Wielka Loża Narodowa), Ludwik Hass, Przeglad Historyczny 83/3, 519-558, 1992
[3] Czas nadziei. Obywatele Rzeczypospolitej Polskiej w ZSRR i opieka nad nimi placówek polskich w latach 1940–1943, Daniel Bokowski, Warszawa, 1999, Wydawnictwo Neriton
Orientacyjna lokalizacja oraz wpis rejestracyjny :
__________________________
Przygotował Jakub Skrzypkowiak
Skan rejestru grobu oraz mapka orientacyjna za http://www.deceasedonline.com
Czerwony Goździk 