Grób Kazimierza Domosławskiego na Cmentarzu Włostowickim w Puławach
Lokalizacja: Cmentarz Włostowicki
Cmentarz parafii Świętego Józefa w Puławach
ul. Włostowicka 61. 24-100 Puławy
Sektor: D, Rząd: VII, Kwatera: 376
Inskrypcją na płycie nagrobnej: Członek i działacz PPS / Organizator Sportu Robotniczego / Weteran Ruchu Esperantskiego
W grobie spoczywa również Zygmunt Domosławski
Kazimierz Domosławski ps. Zakręt
(15.02.1893- 02.03.1960)
Urodził się w Sobieszynie koło Puław (woj. Lubelskie), przez okres nauki gimnazjalnej związany ze Związkiem Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, podczas studiów w Graz angażuje się w działalność organizacji polonijnych oraz Związku Walki Czynnej. Od najmłodszych lat działa w ruchu esperanto (Pola Esperanto-Asocio – Polski Związek Esperantystów). W czasie I Wojny Światowej znalazł się na Wołyniu, a następnie w Kijowie, gdzie w 1916 r. wstępuje w szeregi Polskiej Partii Socjalistycznej, z jej ramienia zostaje m.in. Radnym Miasta Kijowa. W 1919 roku wraca do kraju, do 1939 aktywny społecznie i politycznie. Jego aktywna działalność skupia się m.in. w Związku Robotniczych Stowarzyszeń Sportowych i polityce samorządowej z ramienia PPS. Członek OKR Warszawa-Podmiejska i Rady Naczelnej PPS. Zmobilizowany do służby wojskowej od 1919 do 1921 roku. Życie zawodowe związane m.in. z GUS i PMS. W okresie okupacji niemieckiej był członkiem Komendy Głównej Gwardii Ludowej PPS-WRN, pion szkoleniowy, redaktor pism „Wieś i Miasto” i „Gwardia Ludowa”. Po wojnie wyjechał do Lublina, nie angażuje się już polityczni, pracuje w Lubelskiej Spółdzielni Spożywców. Od 1945 r. powraca do działalności w robotniczym sporcie (ZRSS) aż do jego rozwiązania w 1948 r. Po przejściu na rentę inwalidzką przeprowadził się do Puław, zmarł 2 marca 1960 r. w szpitalu w Lublinie.
Zdjęcia grobu wykonał Grzegorz Nowicki, wpis opracował Dariusz Bondar
Orientacyjna lokalizacja:
Źródła:
- http://www.jozef.pulawy.pl
- Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1
- Zdjęcie biogramów za Pola Esperantisto (Esperantysta Polski) Maj/Czerwiec 1960 r.
Czerwony Goździk 