Lokalizacja: North Sheen Cemetery, Lower Richmond Road, TW9 4LL, Wielka Brytania

Sektor: ER Nr Grobu: 13

Zofia Trenkner (1908-1958) ps. „Ola”, „Ela”, „Zosieńka”

Urodziła się 17 czerwca 1908 roku w Warszawie. Od 1915 roku uczęszczała do Gimnazjum Gaczeńskiej i Kacprzowskiej w Warszawie. Należała do Związku Harcerstwa Polskiego i szkolnych kół literackich. W 1926 roku zdała egzamin maturalny, po czym zaczęła studiować filologię klasyczną na Uniwersytecie Warszawskim. W 1931 roku uzyskała magisterium, a w 1934 roku – dyplom nauczyciela. W czasie studiów przebywała na stypendium w Monachium oraz w Grecji i Włoszech. W latach 1932–38 uczyła łaciny w szkołach żeńskich w Warszawie. W 1938 roku została asystentem naukowym w seminarium klasycznym UW, gdzie pracowała do wybuchu wojny. W czasie okupacji niemieckiej przebywała w Warszawie. Od 1940 roku należała do Organizacji Socjalistyczno-Niepodległościowej „Wolność”, która była częścią składową WRN. Uczestniczyła w nauczaniu na tajnym Uniwersytecie Warszawskim, udzielała lekcji łaciny.

Prawdopodobnie od 1942 roku współpracowała z grupą piłsudczyków, wydających pismo „Myśl Państwowa”, a następnie z Konwentem Organizacji Niepodległościowych. Należała do obsługi naziemnej drukarni przy ul. Grzybowskiej – pełniła funkcję łączniczki. W jej mieszkaniu mieścił się punkt rozdzielczy prasy KON. Uczestniczyła w Powstaniu Warszawskim. Pełniła funkcję sanitariuszki w drugim batalionie Zgrupowania „Chrobry II” oraz kierowała szpitalikiem powstańczym, zorganizowanym w jej mieszkaniu. Po zakończeniu walk była więziona w stalagu IVB Mühlberg, a następnie w stalagu VIC w Oberlangen. Była członkiem Rady Instruktorskiej, składającej się z kobiet-oficerów AK i reprezentującej Polki więzione w Oberlangen. Odpowiadała za rozwijanie w stalagu działalności kulturalno-oświatowej.

Po oswobodzeniu obozu wystosowała do Ministerstwa Oświaty Rządu RP list, w którym apelowała o stworzenie warunków do dalszej nauki byłych więźniarek obozu w Oberlangen lub udzielenie pomocy w rozwoju dotychczasowych form prowadzonego nauczania. 2 lipca 1945 roku weszła w skład powołanej w Niederlangen Komisji Szkolnej, stanęła również na czele Oświatowej Komisji Weryfikacyjnej. Położyła ogromne zasługi w rozwoju oświaty w środowisku kobiet-żołnierzy AK z Oberlangen.

Po uzyskaniu stypendium Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie wyjechała do Belgii. Reprezentowała kompanię Polek studiujących w tym kraju, podlegającą ośrodkowi macierzystemu kobiet-żołnierzy AK w Hange. W październiku 1945 roku rozpoczęła studia na uniwersytecie w Brukseli. W 1947 roku uzyskała tam doktorat w dziedzinie filologii klasycznej i jeszcze przez pewien czas pracowała na Uniwersytecie. W 1948 roku przeniosła się do Wielkiej Brytanii, gdzie otrzymała stypendium na studia badawcze.

Od października 1949 roku pracowała jako nauczycielka akademicka w Girton College w Cambridge. W 1950 roku uzyskała tytuł magistra filologii Uniwersytetu Cambridge. W 1952 roku otrzymała trzyletnie stypendium naukowe Fundacji Eugenie Strong. Od września 1955 roku pracowała w wydawnictwie Clarendon Press w Oksfordzie, w zespole opracowującym nowy słownik łaciny. W 1956 roku ciężko zachorowała, co poważnie ograniczyło jej pracę naukową.

Zmarła 5 lutego 1958 roku w Londynie.

Informacje biograficzne za: Marek Gałęzowski Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939–1947, Warszawa, 2005, s. 772–774

Wspomnienie powstańcze Zofii opublikowane w książce Wacława Zagórskiego Wicher Wolności:

Lokalizacja grobu:

Przygotował Jakub Skrzypkowiak