Lokalizacja: Kościół św. Andrzeja Boboli, 1 Leysfield Road, Londyn, W12 9JF, Wielka Brytania.

Andrzej Czyżowski (1919-2003)

Urodzony 2 lutego 1919 roku w Nowym Sączu. Rodzice byli nauczycielami. W szkole zaczął ujawniać swoje zainteresowania literackie. Ukończył liceum klasyczne w Bydgoszczy i zdał maturę w 1938 roku. W tym samym roku również wstąpił do szkoły podchorążych przy 61. Pułku Piechoty, gdzie został współpracownikiem ogólnopolskiego pisma „Podchorąży”. 

Po wybuchu wojny, wraz ze swoim pułkiem skierował się w stronę Warszawy i brał udział w jej obronie. Po zakonczeniu kampanii wrzesniowej podjal decyzje o przedostaniu się na zachód, gdzie formowały się oddziały polskie. Po kampanii francuskiej jego oddział został internowany w Szwajcarii. Spędził tam 4 lata, studiując w tym czasie na uniwersytecie w Fryburgu. Po ukończeniu nauki przedostał się przez zieloną granicę do II Korpusu Polskiego. Tam zaczął pracę w oddziale Kultury i Prasy, przygotowywujac  „Gazetę Żołnierza”, wydawaną w Bari.

W 1946 roku ewakuowano go do Wielkiej Brytanii wraz z II Korpusem. Od 1966 roku był pracownikiem Rozgłośni Polskiej Radia Wolna Europa, w której pozostał do 1985 roku, pracując na różnych stanowiskach.  Krótko był również podsekretarzem stanu w Ministerstwie Informacji w rządzie Kazimierza Sabbata, a potem ministrem informacji (z ramienia PPS) w emigracyjnym rządzie Edwarda Szczepanika.  W latach 1986-1992 był redaktorem naczelnym „Tygodnia Polskiego” i „Dziennika Polskiego”. Pracował również społecznie w Polskiej Macierzy Szkolnej. Zmarł 15 lutego 2003 roku w Londynie.

Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Bibliografia:

Andrzej Czyżowski, Werble i tarabany: moja wojna i niepokój (2001)

Przygotował Jakub Skrzypkowiak