Lokalizacja: Putney Vale Cemetery, Stag Ln, Wimbledon, London SW15 3DZ, Wielka Brytania

Kwatera: T Grób: 81

Bronisław Przyłuski (1905-1980)

Urodził się 9 lutego 1905 roku w Siemierzu koło Tomaszowa Lubelskiego. Syn Jana i Bronisławy z Wysoczańskich. W 1923 roku zdał maturę we Lwowie i wstąpił do Wyższej Szkoły Artylerii i Inżynierii w Toruniu. Służbę wojskową odbywał w 7 Dywizjonie Artylerii Konnej w Poznaniu. W 1929 r. ożenił się z Jadwigą z Arkuszewskich, z małżeństwa tego w roku 1930 urodził się syn Jan, a w 1932 r. córka Stefania.

W 1931 roku został członkiem Związku Literatów Polskich. Do wybuchu wojny publikował w „Skamandrze”, „Ateneum”, „Okolicy Poetów”. Pierwszy tom poezji wydał w 1932 roku.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku Bronisław Przyłuski służył w 9 Pułku Strzelców Konnych, wchodzącym w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie”. Za bohaterstwo w bitwie pod Domowem i Skoczkiem odznaczony został Krzyżem Srebrnym Virtuti Militari. Wzięty do niewoli niemieckiej 6 października 1939 roku pod Kockiem znalazł się w oflagu VII A w Murnau.

W 1945 roku, po wyzwoleniu przez wojska amerykańskie dołączył do II Korpusu Polskiego we Włoszech. Początkowo służył w 1 Karpackim Pułku Artylerii Lekkiej. Następnie został przeniesiony jako instruktor do 12 Pułku Ułanów Podolskich, gdzie od 1 stycznia 1946 r. objął stanowisko dowódcy Baterii Artylerii Pułkowej. Jesienią 1946 r. wraz z II Korpusem znalazł się w Wielkiej Brytanii.

W 1958 roku przeniósł się do Monachium, gdzie został zatrudniony w RWE jako lektor i redaktor działu kulturalnego. Przygotowywał audycję „Wiadomości kulturalne” i „Kwadrans poetycki”. W 1969 roku Przyłuski otrzymał nagrodę Fundacji im. Alfreda Jurzykowskiego za poezję oraz nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie za całokształt twórczości. W czasie pobytu w Monachium i pracy w RWE pojawiła się u niego astma, która uniemożliwiała mu pracę literacką. Po uzyskaniu emerytury z RWE, w styczniu 1970 roku wrócił do Londynu. Był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej i reprezentantem PPS w Radzie Jedności Narodowej.

W Londynie współpracował z: „Wiadomościami”, „Życiem”, „Orłem Białym” oraz „Pamiętnikiem Literackim”.

Zmarł 11 kwietnia 1980 roku w Londynie.

Grób wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski Instytutu Pamięci Narodowej pod numerem 6368.

Lokalizacja orientacyjna:

Przygotował Jakub Skrzypkowiak