Lokalizacja: Stary Cmentarz w Łodzi (część ewangelicka) ul.Ogrodowa 43, 91-071, Łódź

51°46’41.0″N 19°26’03.0″E

Emil Zerbe (1897- 1954)

Urodzony 4 stycznia 1897 w Łodzi w rodzinie rzemieślniczej. W 1918 roku podjął studia w Wyższej Szkole Technicznej w Darmstadt, którą to ukończył jako inżynier budowy maszyn. Od 1919 roku członek niemieckiej SPD, następnie USPD.

Po powrocie do Polski w 1922 roku zaangażował się w działalność polityczną w rodzinnej Łodzi. Współzakładał Niemiecką Partia Pracy w Polsce, ugrupowanie polityczne dla niemieckich robotników dawnego zaboru rosyjskiego. Ugrupowanie to stało na pozycji współpracy z socjalistycznymi partiami polskimi i żydowskimi. Z jego ramienia zasiadał w Sejmie RP I i II kadencji. Od lat 20 członek władz „klasowego”, związanego z PPS Związku Zawodowego Robotników i Robotnic Przemysłu Włóknistego. Współzałożyciel powstałego w 1928 Niemieckiego Związku Kulturalnego i Oświatowego „Postęp” organizującego bibliotekę, wydarzenia kulturalne i oświatowe dla niemieckich robotników.

Po mającym miejsce w 1929 roku zjednoczeniu niemieckiego ruchu robotniczego w ramach Niemieckiej Socjalistycznej Partii Pracy w Polsce przedstawiciel jej władz, a od 1934 przewodniczący Zarządu Głównego partii. W latach 1934-1939 radny miejski w Łodzi. Przez całe lata trzydzieste zaangażowany w zwalczanie wpływów ruchu narodowosocjalistycznego wśród łódzkich robotników. Po wybuchu II wojny światowej dotarł do Warszawy, brał udział w obronie miasta.

W trakcie wojny członek prawdopodobnie PPS-WRN, poszukiwany przez Gestapo. Po wojnie wrócił do Łodzi, nie brał udziału w życiu politycznym.

Zmarł 16 lipca 1954 roku.

Orientacyjna lokalizacja:

Przygotował Jakub Kowalski