Grób Stanisława Borczyka

Lokalizacja: Gunnersbury Cemetery, 143 Gunnersbury Ave, Londyn, W3 8LE, Wielka Brytania

Sektor: J Nr Grobu: 317

Stanisław Borczyk (1907-1997)

Urodził się 25 listopada 1907 roku w Sanoku. Uczył się w Gimnazjum Męskim w Sanoku. Przed II wojną światową był oficerem zawodowym. Walczył w wojnie obronnej we wrześniu 1939 jako dowódca kompanii CKM w 43 pułku piechoty (w stopniu kapitana), dostał się do niewoli i przebywał do 1945 w Oflagu VII A w Murnau.

Po II wojnie światowej pozostał na emigracji, odszedł z wojska w stopniu majora (awansowany 1946), był działaczem Związku Rzemieślników i Robotników Polskich i członkiem PPS, od 1962 członkiem władz, od 1965 wiceprezesem Centralnego Komitetu tej partii. Od 1970 do lipca 1971 był kierownikiem działu spraw emigracyjnych w Egzekutywie Zjednoczenia Narodowego.

Po zjednoczeniu politycznym emigracji w 1972 był członkiem Rządu Rzeczypospolitej Polskiej na uchodźstwie – ministrem spraw emigracyjnych w rządzie Alfreda Urbańskiego (1972-1973), ministrem bez teki (1976-1978) i ministrem skarbu (1978-1986) w kolejnych rządach sformowanych przez Kazimierza Sabbata, ministrem skarbu w rządzie ostatniego premiera emigracyjnego Edwarda Szczepanika (1986-1989). Był także członkiem V (1973-1977), VII (1983-1988) i VIII (1989-1991) Rady Narodowej RP.

1 listopada 1989 został mianowany prezesem Najwyższej Izby Kontroli na uchodźstwie. Był ostatnim szefem izby na emigracji i przeprowadzał jej likwidację, zakończył pracę na stanowisku prezesa 8 grudnia 1991.

Zmarł 24 czerwca 1997 roku w Londynie.

Orientacyjna lokalizacja:

Szkic mapy cmentarza za guardian-angels-touch.co.uk

Przygotował Jakub Skrzypkowiak