Grób Edmunda Reńskiego

Lokalizacja: Cmentarz Stare Powązki, ul. Powązkowska 14, 01-797 Warszawa

Kwatera: 115 Rząd: 4 Miejsce: 25

Edmund Reński (1912-1993) ps „Mielnicki”

Urodził się 21 października 1912 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim. Syn Teofila i Marii z domu Philippart. W Ostrowcu działał w harcerstwie i w stopniu podharcmistrza prowadził drużynę w tamtejszym gimnazjum męskim. Z powodu choroby płuc w trakcie studiów zwolniony został z obowiązku czynnej służby wojskowej. Maturę zdał w 1931 roku. Po uzyskaniu dyplomu inżyniera geodety na Politechnice Warszawskiej podjął pracę w Wojskowym Instytucie Kartograficznym w charakterze pracownika cywilnego.

Po wrześniowej wędrówce na wschód powrócił do Ostrowca i podjął działalność konspiracyjną w organizacji niepodległościowo-socjalistycznej „Wolność”, która w 1941 roku włączona została do PPS-WRN. Został przewodniczącym Okręgowego Komitetu WRN w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1943 roku powierzono mu z ramienia WRN obowiązki delegata Rządu RP na powiat opatowski.

Po zakończeniu wojny nie ujawnił swej działalności konspiracyjnej, nie przystąpił do koncesjonowanej PPS, natomiast utrzymywał w ograniczonym zakresie kontakty konspiracyjne z Zygmuntem Zaremba i Tadeuszem Szturm de Sztremem w Krakowie. Po przeniesieniu się do Warszawy był w bliskim kontakcie Szturm de Sztremem, zajmując się czynnościami techniczno-organizacyjnymi.

W późniejszym okresie pracował w Warszawie – w Głównym Urzędzie Planowania Przestrzennego, a później jako starszy radca w Ministerstwie Budownictwa, będąc m.in. członkiem komitetu ds. urbanistyki i architektury. Od 1959 r. pracował w Wydziale Architektury Nadzoru Budowlanego i Geodezji, a od 1970 roku jako kierownik Biura Urządzeń Rolnych w Wydziale Rolnictwa i Leśnictwa Miasta Stołecznego Warszawy. Na emeryturę przeszedł w 1978 r., wspierając później działania „Solidarności”. Odznaczony został Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Armii Krajowej. Zmarł 5 marca 1993 roku w Warszawie.

Bibliografia:

Monika Bryła-Mazurkiewicz, wykład podczas sesji „Ci, co Ostrowiec budowali – rzecz o architektach, budowniczych, urbanistach„, 7 września 2019
naostro.info/ostrowiec-swietokrzyski-mial-szczescie-do-wielkich-postaci-w-podrozy-po-sladach-budowniczych-i-architektow/
Edmund Renski, Skradzione sztandary PPS, Warszawa, 1989

Orientacyjna lokalizacja: