Józef Żmigrodzki

Jozef Zmigrodzki - Grob.jpg

Grób Józefa Żmigrodzkiego

Lokalizacja: Gunnersbury Cemetery, 143 Gunnersbury Ave, Londyn, W3 8LE, Wielka Brytania

Sektor: CA Nr Grobu: 73

Józef Żmigrodzki (1902-1984)

Urodzony 9 marca 1902 roku w Żyrardowie. Od 1920 był studentem Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Należał do Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej, był współpracownikiem pisma „Nurt”. W 1932 obronił pracę doktorską z filozofii. Pracował jako nauczyciel języka polskiego i historii w szkołach średnich, był współpracownikiem pisma Niepodległość.

Zmobilizowany, w stopniu porucznika,  po wybuchu II wojny światowej, uczestniczył w wojnie obronnej, walczył w kampanii francuskiej, w szeregach 2 pułku grenadierów wielkopolskich, został odznaczony Krzyżem Walecznych i francuskim Krzyżem Wojennym. Od 1941 roku członek Polskiej Partii Socjalistycznej. Do 1943 przebywał we Francji, pracował jako nauczyciel w liceum polskim w Villard-de-Lans, uczestniczył w ruchu oporu, w szeregach Polskiej Organizacji Walki o Niepodległość. W 1943 przez Hiszpanię wyjechał do Wielkiej Brytanii, był publicystą prasy związanej z PPS, w latach 1946–1947 był redaktorem naczelnym miesięcznika Przed świtem, następnie pracował jako nauczyciel i urzędnik Komitetu dla Spraw Oświaty Polaków w Wielkiej Brytanii.

W 1953 wyjechał do Kanady, gdzie pracował w państwowych szkołach dla Indian. W 1964 powrócił do Wielkiej Brytanii, był autorem I tomu wydawnictwa źródłowego „Armia Krajowa w dokumentach 1939-1945 za okres wrzesień 1939 – czerwiec 1941” (wyd. 1970). Pracował także nad monografią Towarzystwa Demokratycznego Polskiego, która częściowo ukończona, ukazała się w 1983. Od 1966 był członkiem PTNO, był także sekretarzem Komisji Historyczno-Filologicznej PTNO (1965–1971) oraz członkiem zarządu PTNO (1969–1975).
Związany był z PPS na emigracji (po rozłamie z grupą Adama Ciołkosza). Po powrocie z Kanady czynnie angażował się w działalność partii. Razem z Adamem Ciołkoszem wydał w latach 1966-1970 trzy numery pisma „Lewy nurt”. Od 1966 był z ramienia PPS członkiem Rady Jedności Narodowej, w latach 1973–1978 członkiem V Rady Narodowej RP. Od 1972 wchodził w skład Centralnego Komitetu i Rady Naczelnej PPS, a w 1978 został wybrany p.o. przewodniczącego CK, po rezygnacji Wacława Zagórskiego (z funkcji tej zrezygnował w lutym 1979). W latach 1970–1976 był redaktorem naczelnym pisma „Zew. Kwartalnik Socjalistyczny”.
Zmarł 10 grudnia 1984 roku w Londynie.

Biogram za pl.wikipedia.org

gunnersbury

Szkic mapy cmentarza za guardian-angels-touch.co.uk

 

Przygotował Jakub Skrzypkowiak

Dodaj komentarz